Boek De Vrijheid van de Sudbury Valley school in PDF

Sudbury_omslag_2103Ja je leest het goed. Het boek “De Vrijheid van de Sudbury Valley School” is nu als PDF verkrijgbaar: Boek de Vrijheid (2014)_web

Er is hard aan gewerkt om er een modernere versie van te maken met kleuren foto’s. Ook is de index veel uitgebreider en met actieve links naar de desbetreffende artikelen.

Een voorproefje:

Introductie

De Sudbury Valley School is een plek waar kinderen vrij zijn. Hun natuurlijke nieuwsgierigheid is het startpunt voor alles wat er op school gebeurt. Alle activiteiten gaan van de leerlingen zelf uit. De staf, de omgeving en de materialen zijn er om aan hun behoeften te beantwoorden. Het leren vindt plaats in formele en informele situaties, in grote en kleine groepen of individueel. Alle leeftijden lopen door elkaar. De dynamiek van de leerlingen van verschillende leeftijden die elkaar helpen om van alles te leren, van menselijke relaties tot wiskunde, is één van de grootste krachten van de school. De leerlingen delen de verantwoordelijkheid voor hun eigen omgeving en voor de kwaliteit van het leven in de school. De school wordt bestuurd door de wekelijkse School Meeting waar iedere leerling en ieder staflid zijn stem kan uitbrengen: het onderwijs op Sudbury Valley is ook een onderwijs in democratie.

De Sudbury Valley School is opgericht in 1968. De school staat op een landgoed uit de negentiende eeuw van vier hectare, en ligt naast een uitgestrekt natuurpark van de Sudbury Valley Stichting en het Callahan State Park. Een meer bij de molen geeft de mogelijkheid om te vissen en te schaatsen in de winter. Het oude stenen landhuis en de schuur zijn voor het grootste gedeelte ingericht als een woonhuis. De sfeer op school is ontspannen en informeel.

De leerlingen van alle leeftijden bepalen wat ze willen doen en wanneer, en hoe en waar ze dat willen doen. Deze vrijheid is het hart van de school, het hoort bij de leerlingen als een recht dat geen geweld mag worden aangedaan.

De fundamenten van de school zijn eenvoudig:

  • Alle mensen zijn van nature nieuwsgierig.
  • Op de lange duur leert het kind het meest efficiënt wanneer het zelf de initiatief-nemer in het leerproces is en het leren uit zichzelf voortzet.
  • Alle mensen zijn creatief als ze vrij gelaten worden om hun eigen unieke talenten te ontwikkelen.
  • De leeftijdmix onder leerlingen bevordert de groei van alle leden van de groep.
  • Vrijheid is essentieel voor persoonlijke verantwoordelijkheid.

 Een dag op Sudbury Valley

De leerlingen in de school doen wat ze willen doen met een grote intensiteit en concentratie. Het maakt niet uit welke tijd van de dag het is of welke leeftijd de kinderen hebben. Meestal zijn de leerlingen zich er niet van bewust dat ze aan het ‘leren’ zijn. Ze doen wat ze gekozen hebben om te doen. Dit is de normale gang van zaken en leren is een bijproduct .

De school wemelt van activiteit. Volwassenen en leerlingen van alle leeftijden zitten door elkaar. Je vindt overal mensen die praten, lezen en spelen. Sommigen zijn in het fotolab om foto’s te ontwikkelen en af te drukken, anderen nemen deel aan een dansles of ze bouwen een boekenplank in de timmerwerkplaats. Er zijn altijd mensen die op de één of andere manier muziek maken, gewoonlijk op verschillende plaatsen. Je ziet mensen die Frans, biologie of wiskunde studeren. Mensen zitten achter computers, ze doen administratief werk in het kantoor, ze spelen een potje schaak, ze oefenen voor een toneeluitvoering of ze doen mee aan een rollenspel. Mensen ruilen stickers of hun lunch. Een groep kinderen verkoopt misschien pizza zodat ze geld bij elkaar krijgen om nieuwe spullen te kunnen kopen. In het atelier zijn mensen aan het tekenen of ze zitten achter de naaimachine, ze schilderen of ze werken met klei, aan de draaischijf of met de hand.

Er zijn altijd mensen aan het spelen. Het spel is vrolijk en actief. Er wordt binnen en buiten gespeeld, wat voor seizoen en wat voor weer het ook is. Altijd zijn er mensen aan het praten en altijd zijn er hier en daar enkelen die in stilte aan het lezen zijn.

Eén van de dingen die de meeste volwassenen als eerste opmerken op Sudbury Valley is de gemakkelijke communicatie. Men gaat ongeacht de leeftijd gemakkelijk en respectvol met elkaar om. Er is een ontspannen sfeer van zelfvertrouwen, een vertrouwen dat typisch is voor mensen die proberen de doelen te bereiken die ze voor zichzelf hebben gesteld. De dingen gebeuren bijna nooit in stilte. De atmosfeer is gevuld met enthousiasme zonder dat het chaotisch is. Bezoekers ervaren een bepaalde orde ondanks dat het duidelijk een plaats is die gevuld is met intense activiteit.

De leerlingen op Sudbury Valley doen wat ze willen doen, maar ze kiezen niet per se wat gemakkelijk is. Als we van dichtbij kijken, blijkt dat ze zichzelf altijd uitdagingen stellen en dat ze zich vaak bewust zijn van hun zwakheden en hun kwaliteiten. Waarschijnlijk werken ze om het hardst aan hun zwakheden. Samen met hun bruisende positieve energie is er een onderliggende serieusheid. Zelfs de zes jaar oude kinderen weten dat zij, en zij alleen, verantwoordelijk zijn voor hun onderwijs. Ze hebben een enorm vertrouwen gekregen en zij begrijpen dat dit geschenk een grote verantwoordelijkheid en een grote vreugde betekent. Zij zijn zich ervan bewust dat het erg ongebruikelijk is voor jonge mensen om deze mate van vrijheid en verantwoordelijkheid te krijgen. Het opgroeien met deze verantwoordelijkheid geeft hen het vertrouwen in hun eigen mogelijkheden en kwaliteiten. Hun zelfvertrouwen is nooit een vraag, het is er gewoon.

Hoewel de school geen curriculum heeft, ontwikkelen de meeste leerlingen vele waardevolle gereedschappen die zeer bruikbaar voor hen zijn als ze volwassen zijn. Ze leren hoe ze zich moeten concentreren. Ze leren zich vragen omtrent goed en kwaad te stellen. Ze leren te vragen wat ze willen en ernaar te streven om het te krijgen. Ze leren om iets te proberen en succes te oogsten, en ze leren om iets te proberen en te falen, en het dan opnieuw te proberen.

Ze leren zichzelf kennen.

De school als democratische gemeenschap

De school wordt bestuurd volgens het model van de traditionele dorpsbijeenkomsten in New England. De dagelijkse dingen worden geregeld vanuit de wekelijkse School Meeting. Iedere student en iedere volwassene heeft een gelijke stem. In de School Meeting wordt besproken welke gedragsregels er vastgesteld moeten worden, hoe de ruimtes gebruikt kunnen worden, hoe het geld besteed wordt, welke stafleden er ingehuurd worden, alle andere dingen die te maken hebben met de organisatie van de school. Er wordt uitgebreid gediscussieerd en daarna wordt er gestemd.

Op Sudbury Valley hebben de studenten de volledige verantwoordelijkheid voor de kwaliteit van het leven op de school en de effectiviteit van de organisatie.

Overtredingen van de regels worden door het Juridisch Systeem van de School Meeting behandeld. Alle leden van de schoolgemeenschap maken hier deel van uit. Deze manier van omgaan met rechtvaardigheid is één van de sleutels van Sudbury Valley en draagt veel bij aan het vertrouwen van de leerlingen in de school.

Ouders hebben een grote rol in het bepalen van het beleid van de school. De school is een non-profit organisatie en iedere ouder is lid van de Vereniging. In de Vereniging zitten ook de leerlingen, de staf en andere gekozen leden. De Vereniging komt minimaal één keer per jaar bij elkaar om alle vragen met betrekking tot het algemeen beleid te bespreken.

Toelating

De Sudbury Valley School heeft een open toelatingsbeleid. Het accepteert iedereen van vier jaar en ouder die de mogelijkheid heeft om volledig mee te doen als zelfverantwoordelijk en autonoom lid van de schoolgemeenschap. De school discrimineert niet op basis van ras, kleur, sekse, nationaliteit of etnische afkomst. Geïnteresseerden kunnen door het toelatingsgesprek meer over de school te weten komen. Iedereen die geïnteresseerd is om op Sudbury Valley te komen moet eerst een week meedraaien als bezoekend leerling. Een leerling kan ieder moment in het jaar toegelaten worden zolang er plaats is, en de inschrijving is geldig tot een jaar na de dag van intrede.

Studenten reizen dagelijks soms over grote afstanden heen en weer. Sudbury Valley met zijn omgeving van vrijheid en ondersteuning wordt door mensen vanuit de wijde omgeving opgezocht. De diversiteit van hun achtergronden is een afspiegeling van de maatschappij. Wat ze gemeen hebben is de toewijding aan de school.

Afstuderen

De Sudbury Valley School biedt een diploma aan leerlingen die naar het oordeel van de schoolgemeenschap blijk hebben gegeven van verantwoordelijkheid om zichzelf voor te bereiden om als volwassene in de maatschappij te kunnen functioneren. De afgestudeerden van Sudbury Valley zijn naar hogescholen en universiteiten gegaan in Amerika en in het buitenland. Andere leerlingen zijn direct de wereld van het zakenleven, van handel, ambacht of techniek ingegaan. Iedere afgestudeerde van de Sudbury Valley School die naar de hogeschool of universiteit ging werd geaccepteerd, en de meeste van hen op de school van hun eerste keuze. Velen werden zelfs gevráágd om te komen. En niet één van hen had referenties of iets van standaardevaluaties of aanbevelingsbrieven. Ze hebben meer. Ze hebben een innerlijke kracht, zelfkennis en doelgerichtheid die hen brengt naar waar ze willen zijn.

Geplaatst in De praktijk | Tags: , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Waarom Sudbury-scholen de wereld niet (proberen te) veranderen

10935229055_837c2da8f9_zDe meeste opvoeders hebben het op hun verlanglijstje staan: de wereld veranderen. Al honderden of zelfs duizenden jaren lang huldigen opvoeders het als doelstelling en het is zowat dé kenmerkende doelstelling van het moderne onderwijs. ‘De wereld veranderen’, het staat letterlijk in de missie van scholen en onderwijsinstellingen op elk niveau, van elke culturele strekking of politieke kleur. Er wordt ons verteld dat onderwijs oorlog een halt zal toeroepen.

Er wordt ons verteld dat onderwijs etnische of religieuze discriminatie zal verminderen. Dat onderwijs zal zorgen voor het terugdringen van de loonkloof. Dat onderwijs de productiviteit zal doen toenemen. Er wordt van uitgegaan dat er voor elk reëel of ingebeeld menselijk probleem een oplossing zal worden gevonden – door de volgende generatie – als kinderen maar genoeg tijd op school doorbrengen.

Lees verder …

Sudbury-scholen zijn erg gericht op de toekomst. Je zou kunnen verwachten dat ze, met hun blik op de toekomst, ernaar streven om de wereld te veranderen. In werkelijkheid zijn Sudbury-scholen zowat de enige die geen verlangen koesteren om de wereld te veranderen. In plaats daarvan zijn Sudbury-scholen erop gericht om intern voorbereid te zijn op de toekomst, eerder dan hem te willen veranderen. Sudbury-scholen zijn erop gericht om kinderen te geven eerder dan hen te veranderen.

Om welbewust de toekomst te veranderen zou een school moeten ingrijpen in wat mensen verkiezen te doen en in hoe ze willen leven. Wanneer opvoeders onderwijs als hefboom gebruiken om de toekomst te veranderen, moeten ze specifieke eindresultaten in het achterhoofd hebben, ze moeten precies weten waarin ze willen dat hun studenten verschillen van de vorige generatie.

Vanuit het standpunt van het kind schuilt er een specifiek probleem in volwassenen of scholen die ernaar streven de wereld te veranderen: als de volwassenen op school het in hun hoofd halen dat ik misschien niet vanzelf hun toekomstbeeld zal volgen, zullen ze directe actie ondernemen om me te dwingen, me ertoe te stimuleren, me te verleiden of te bedreigen om me anders te gedragen. Dit vormt de kern van het op dwang gebaseerde model dat alle onderwijsinstellingen buiten het Sudbury-onderwijs doordringt. Omdat die andere scholen naar een welbepaald eindresultaat streven voor elk kind, moeten ze ervoor zorgen dat hun curricula worden nagevolgd. Dat doen ze met een zuiver geweten, omdat ze ervan overtuigd zijn dat de wereld veranderen belangrijker is dan me op een humane manier te behandelen of me te respecteren als een onafhankelijke persoon.

Sudbury-scholen beleiden het pluralisme. Allerlei soorten mensen lopen er school en allerlei soorten mensen verlaten de school verzekerd van onze liefde en respect. Sudbury-scholen bieden een veilige en prettige omgeving om in op te groeien. Ze hebben geen specifieke doelstellingen in het achterhoofd over hoe mensen moeten opgroeien; ze hebben geen curricula.

Elke dag vertrouwen we op het natuurlijke genie van onze studenten om zich te oriënteren in de wereld van de ideeën. Ze bespreken ideeën, spelen ermee, denken erover en nemen ze in overweging. Ze testen, accepteren en verwerpen diverse ideeën. Ze creëren modellen over de wereld en proberen die uit, en doen hetzelfde met ideeën over hoe ze hun eigen leven willen leiden. In plaats van de verschillen tussen mensen te minimaliseren, stelt pluralisme onze studenten in staat om op te groeien tot allerlei soorten mensen en een diep respect te ontwikkelen voor elkaar en voor de onderlinge verschillen.

Pluralisme is een vorm van bescheidenheid. Het is een toestand waarbij elk van de leden van de cultuur ermee akkoord gaat dat hij/zij het mogelijkerwijs niet bij het rechte eind heeft over om het even wat, hoe zeker hij/zij ook is over het eigen gelijk, in ruil waarvoor ieder op datzelfde respect van de anderen in de gemeenschap kan rekenen. Een pluralistische overheid probeert niet om te beslissen over elk topic waarover ze niet hoeft te beslissen, en tolereert meningsverschillen over om het even welke kwestie – zelfs over kwesties waarover een duidelijke beslissing is genomen – op voorwaarde dat de regels die door de overheid zijn uitgezet, worden opgevolgd.

In de grond is elke poging om de wereld te veranderen politiek geïnspireerd omdat ze uitgaat van een specifieke manier waarop de wereld zou moeten worden veranderd. Een gemeenschap die de vrije markt van ideeën is toegewijd, zal er werk van maken om problemen waarvoor ze wordt gesteld op te lossen, maar zal niet beweren actief de volgende generatie te willen vormen of veranderen. Dat is precies de reden waarom onze studenten wanneer ze de school verlaten in staat zijn om zich te oriënteren in en te reageren op een snel veranderende wereld en die wereld naar believen te veranderen.

Scott David Gray,

Alumnus en staflid Sudbury Valley School

Geplaatst in Bredere context | Tags: , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Tijd voor een kennismaking

Newschool.nu staat op het punt om te gaan starten.

Promo-infoDe Newschool.nu wordt een school voor leerlingen van 4 tot en met 18 jaar. Het is onze missie om studenten (leerlingen) voor te bereiden om goed te kunnen functioneren in een zeer snel veranderende samenleving. De visie van de school is dat individuele vrijheid de conditie schept voor optimale ontwikkeling. Door de heldere structuur, het onderwijsaanbod en de diversiteit van de leerbronnen, zowel in mensen als in materiaal, worden de studenten gestimuleerd en voorbereid voor een vervolgopleiding en/of te functioneren in de maatschappij. Newschool.nu is een democratisch bestuurde school waarin volwassenen en studenten gelijke stem hebben in het besturen van de schoolgemeenschap en waarbij de beslissingen bij meerderheid genomen worden. Newschool.nu baseert zich op de Sudbury Valley school met als belangrijkste uitgangspunt: de eigen verantwoordelijkheid als belangrijkste driver voor jonge mensen om autonoom beslissingen te leren nemen over hun dagelijkse leven en hun toekomst. 

Meer weten? Kom naar de informatiebijeenkomsten:

7 mei om 16:00 uur in Ermelo (nabij Harderwijk)
Locatie: Emaus College, Groene Allee 120, 3853 JW Ermelo

7 mei om 20:00 uur in Leusden (nabij Amersfoort).
Locatie: De IJsbreker, Bavoortseweg 25, 3833 BM Leusden

8 mei om 20:00 uur in Ermelo (nabij Harderwijk)
Locatie: Stichting Pinel, Raadhuisplein 8-10, 3851 NT Ermelo

Meld je hier aan en vermeld even welke bijeenkomst je bijwoont.

Geplaatst in Bredere context | Tags: , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Kennismaking met nieuwe initiatieven – Naam gezocht

hsfile_183431

We zijn erg dankbaar dat we 7 jaar een Sudbury school hebben mogen ervaren. Dit heeft ons zo’n enorme voorsprong gegeven in de kennis met betrekking tot de mogelijkheden, de valkuilen en de sterke punten van een Sudbury school, dat we ons geen ondernemer zouden mogen noemen, als we niet met een nieuw initiatief zouden starten. Wij zien hoe noodzakelijk het is dat dit type scholen bestaan, dat er grote vraag naar is en in grotere mate vraag naar zal komen en met de kennis die we hebben opgedaan kunnen we een sterke school neerzetten.

Natuurlijk zijn we teleurgesteld, maar dat mag ons niet in de weg zitten om een school te gaan oprichten die voldoet aan de inspectie criteria en goedgekeurd wordt. Dat is ons streven.

Enkele stafleden van zowel De Koers als van De Kampanje zijn betrokken bij twee nieuwe initiatieven van Democratische scholen:


In de Zaanstreek: “Reuring aan de Zaan” is een democratische school in de Zaanstreek, vernieuwend onderwijs voor de leeftijdsgroep 4-18 jaar, in oprichting. Doel is na de zomervakantie te starten – Contact: Marieke van Soest 06-1375 5727 of mail naar: Mailadres Reuring aan de Zaan


In de regio Amersfoort – Leusden – Ermelo – Met de werknaam: “Newschool” is een Democratische school voor kinderen van 4 t/m 18 jaar in een mix van leeftijden. Met de “Newschool” blijven we zo dicht mogelijk bij de manier waarop de Sudbury Valley School in de VS is georganiseerd, waarbij eigen verantwoordelijkheid de belangrijkste driver is voor jonge mensen om autonoom beslissingen te leren nemen over hun dagelijkse leven en hun toekomst. Wij willen zo snel er een goede locatie is gevonden starten, we werken keihard aan het realiseren van een school op zeer korte termijn en een goedkeuring van de inspectie. – Wil je op de hoogte blijven of heb je interesse als leerling, ouder, leerkracht/docent of anderszins – neem contact op met Pauline Smit 06-10831380 of mail naar: Mailadres Newschool

Wij zijn nog op zoek naar een geschikte naam: Ideeën zijn welkom! Mail ons.


Lees verder

Geplaatst in Bredere context | Tags: , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Alle scholen in Nederland! Let op – ook jullie vrijheid wordt ingeperkt!

communisme1

Het frustreert dat in Nederland de staat zo een enorme invloed heeft op de opvoeding en ontwikkeling van kinderen.

De Koers gaat haar deuren sluiten – Evenals de Kampanje onlangs deed. Nu ouders strafrechtelijk worden vervolgd voor niet voldoen aan de leerplichtwet wanneer zij hun kinderen inschrijven, hebben deze scholen geen bestaansrecht meer.

In het huidige onderwijsklimaat, dat sturend is voor hoe wetgeving wordt geïnterpreteerd en toezicht georganiseerd, ligt de focus op het het ontwikkelen van academische kwaliteiten in een gestandaardiseerde, procesmatige omgeving. Het pedagogisch concept van Sudbury-onderwijs, vertrekt vanuit een ander paradigma. Namelijk vanuit de assumptie dat wanneer je jonge mensen confronteert met het echte leven, en je ze vervolgens de ruimte en de middelen biedt te leren, dit van nature ontstaat. En dat dat leren dan intrinsiek gemotiveerd gaat waardoor het diepgaander, makkelijker en leuker werkt. Maar vooral dat jonge mensen leren de verantwoordelijkheid te nemen voor hun talentontwikkeling en vanuit passie leren waarde te creëren voor hun omgeving. Belangrijk volgens ons omdat steeds meer mensen hun eigen werk moeten gaan maken. 45 jaar ervaring met Sudbury-onderwijs in andere landen, en onze eigen 7  jaar gezamenlijke ervaring, leert dat deze aanpak werkt.

Voor de pedagogische visie Sudbury-onderwijs blijkt in het Nederlandse onderwijs landschap geen plaats. Dit terwijl onderwijs vrijheid gepredikt wordt en de overheid de mond vol heeft van passend onderwijs. In de praktijk is de omgekeerde beweging zichtbaar. Het opbrengstgerichte toezicht leidt tot verschraling van pedagogische visies en daarmee van het pluriforme onderwijsaanbod in Nederland. Dat frustreert ons omdat we zien dat studenten goed gedijen en zich prachtig ontwikkelen. Ouders baart het zorgen omdat ze nu voor in hun ogen minder geschikte scholen moeten kiezen. En het frustreert dat in Nederland de staat zo een enorme invloed heeft op de opvoeding en ontwikkeling van kinderen.

Echter de nieuwe realiteit is daar. En daar hebben we het mee te doen. Vechten tegen de bierkaai maakt ons tot een soort Don Quichot. Daar danken wij voor. We zijn dankbaar voor de tijd die we hebben kunnen bieden aan de ontwikkeling van jonge mensen. Als we zien wat er voor moois is gebeurd in de afgelopen 7 jaar vervult ons dat met trots. Met die gedachten gaan we nu loslaten…. om opnieuw te beginnen….

(Geschreven door Edwin de Bree)

Geplaatst in Bredere context, Sudburyschool | Tags: , , , , , , , , , | 1 reactie

Mijn Depressie

Auteur: Kyra Lynn Helgers (Hudson Valley Sudbury School)

Kyra Lynn Helgers

Origineel artikel – My Depression.

Ik was 12 jaar toen mijn depressie begon.

Er was niets wat dit veroorzaakte. Ik begon me rot te voelen in de brugklas, ondanks mijn liefhebbende familie, de geweldige vrienden, een stabiele thuissituatie, goede cijfers en eigenlijk een perfect leven. Er was de uitputting en vervolgens het verdriet. Er was geen aanwijsbare bron voor het verdriet. Er was geen reden voor, maar het was er. Het voelde als een ongelooflijk storende achtergrondmuziek wat net iets te hard was gezet. In eerste instantie heb ik geprobeerd om me ervan te ontdoen, maar toen ik me realiseerde dat ik dat niet kon, draaide ik het volume omhoog, pakte een deken en liet het me omringen. Ik kon soms nog steeds gelukkige momenten hebben. Ik kon af en toe nog steeds lachen om grappen. Ik kon nog steeds glimlachen om dingen. Maar het gevoel van verdriet was er nog, afwachtend en het haatte me als het werd genegeerd. Ik ging door het leven met loden gewichten aan mijn enkels, aan mijn hoofd en aan de hoeken van mijn mond.

In het weekend waren mijn vrienden levensreddend. Want ik kon niet tegen mijn ouders zeggen wat ik doormaakte, mijn verdere familie en mijn vrienden hebben me gered. Ik liet ze mijn gebroken hart zien, ze zouden het kussen en er pleisters op plakken en zorgen dat het zou blijven kloppen om de week door te komen. Ik zou me uren op hen stortten en ze mijn gesneden armen laten verbinden en mijn voorhoofd laten kussen en mijn batterijen opladen voor een week of zo.

Ik hield me vast aan de momenten waar ik om gaf en de kleine dingen die ik tegenkwam: Een rots in de vorm van een hart, een oude roestige spijker aan de kant van een weg, kleine voorwerpen die ik niet aan iedereen liet zien en waar ik me aan kon vastklampen als ik me verloren voelde.

Ik had hulp nodig, maar was te bang om het te vragen. Dit ging zo een paar jaar door. Maar toen kwamen mijn ouders erachter. Ik ben vergeten hoe. Het kan mijn zus zijn geweest die het heeft verteld, of het kan zijn dat ik op een dag vergat mijn armen te bedekken met armbanden, maar hoe dan ook ze stuurden mij naar een groepstherapie. Het was goed om met de andere meisjes te praten en het was goed om mijn hart te luchten, ik voelde me daarna anderhalf uur weer ontspannen.

Maar mijn hersenen waren nog steeds in de war. Ze zetten me op ‘Zoloft’, nadat mijn betrokken zus ze heeft weten te overtuigen en ik denk dat het een paar maanden hielp voordat mijn lichaam eraan gewend was. Toen stopte het met werken dus op een dag nam ik het niet meer. Als je ooit hebt gelezen of hebt doorgemaakt wat er gebeurt als je stopt met ‘Zoloft’ dan weet je dat het een hel is.

Op mijn 16e gingen mijn cijfers achteruit en mijn ouders hebben me toen verboden uit te gaan. Ik mocht de telefoon niet meer gebruiken, niemand zien of online gaan totdat mijn cijfers zouden verbeteren en mijn kamer werd schoongemaakt.

Maar er gebeurde niets.

Na een paar maanden beseften mijn ouders dat mij vast te houden de situatie alleen maar erger maakte. Ik heb nieuwe medicatie gekregen. Toen zijn ze bij me gaan zitten en vroegen me of ik een particuliere school wilde proberen. Een Sudbury school. Een school zonder stress, zonder vakkenpakket. Een democratische school die haar studenten laat kiezen hoe ze hun dagen doorbrengen en laat leren door alledaagse ervaringen en spelen.

Ze vertelden me dat ik de school kon bezoeken en het kon uitproberen als ik wilde en ik begon te snikken. Ik zag geen uitweg meer. Ik was van plan om dood te zijn voor het einde van het schooljaar, en deze school kwam als een wonder op mijn pad.

Ik zit nu ongeveer drie maanden op deze Sudbury School en het heeft mijn leven veranderd. De twijfels die ik had over de filosofie van de school werden opgelost door de 9-jarige dichter, door de 6-jarige die de telefoon beantwoordt: “Hallo, Hudson Valley Sudbury School, hoe kan ik u helpen?”, door elk kind die meer weet over vriendschap, moraal, eerlijkheid en communicatie dan de helft van de volwassenen die ik ken. Deze school, deze gekke, radicale, krankzinnig school heeft mijn leven gered. Het heeft me geleerd om vast te houden aan inspiratie, en geeft me nieuwe redenen om elke seconde te leven en om anders, vreemd, inspirerend en woest gepassioneerd te zijn.

Soms val ik nog een paar dagen terug en voel ik me weer slecht. Ik ga zitten en voel me alsof het leven onmogelijk is, alsof het niet mogelijk is door te gaan en het is net alsof de wereld om me heen grijs wordt. De depressie blijft terugkomen, lachend en verspreidt zich door mijn bloedbaan, pakt mijn botten en vraagt: “Ben je me vergeten?’

Maar het weet dat het niet kan blijven en ik weet dat het niet blijft. Omdat ik het niet ben vergeten. Ook al ben ik nog niet genezen: ik houd de kettingen in mijn hand, ik beheers de zweep, de metaforisch leiband die ik nodig heb om het in toom te houden. Ik ben de baas nu.

Wat ik me realiseer is dat ik nooit zwak ben geweest. Gedurende die vijf jaar dat ik niet in staat was om iets te doen en te willen heb ik het niet helemaal opgegeven, was ik niet zwak. Ik werd geslagen, gekneusd, bebloed, maar ik leefde. Ik leef.

Ik leef.

Geplaatst in Sudburyschool | Tags: , , , , , , , | 2 reacties

EUDEC 2013 conference in Soest

Five weeks to go and EUDEC 2013 starts!! There are already more then 200 participants coming from all over Europe to the EUDEC Democratic Education Conference from the 27th of july till the 3rd of august.

EUDEC 2013 Conference in Soest, the Netherlands. Get to know Democratic Education from all over Europe!

EUDEC 2013 Conference in Soest, the Netherlands. Get to know Democratic Education from all over Europe!

Child-care is organized at conference times and there will be all sorts of entertainment going on during the week. The programme during the week is spontanic, lots of workshops about all kind of subjects connected to Democratic Education are organized by the members of the conference. If you are working in a Demoratic school or if you are interested in Democratic Education, this is the opportunity to get connected to many people with experience. You can either join or start a workshop yourself during the conference hours.

If you don’t want to spend a whole week, but want to get flavor of the meeting, a special Public Day is organized on Friday 2nd august on which Lectures/Workshops will be presented by:
- Prof. Dr. Peter Gray (Free to Learn)
- Dr. John Moravec (Knowmad Society),
- Ramit Avidan (Democratic Education in Israel),
- Derry Hannam (Students and Alumni as advocates for democratic schools),
- Dr. Alan Tomas (Informal learning in Democratic schools)
- Prof. Dr. Gregor Lang Wojtasik (Global Learning)
- Marko Koskinen (Innovative Online Learning Environment)

The organizing team is really looking forward to seeing you all in Soest, The Netherlands!

Want to know more? www.eudec.org/EUDEC2013

Geplaatst in Bredere context, Uncategorized | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen